فعالین حقوق بشر و دمکراسی

بنابه گزارشات رسیده از زندان  مرگزی اصفهان ، آقای محمد نیکبخت از زندانیان سیاسی به دستور فردی به نام هاشمی رئیس جدید زندان فشار ها و اذیت وآزار و تهدیدات را علیه ایشان شدت داده است.  آقای نیکبخت از مدتی پیش تحت فشارها واذیت وآذار بابائی رئیس قبلی زندان و هاشمی معاون او ورئیس فعلی زندان اصفهان،همچنین بنائی و گرجی  رئیس و معاون حفاظت و اطلاعات زندان قرار داشت.

به دستور افراد فوق او را از بند 2 مشاوره به بند 3 این زندان منتقل کردند.بند 3 که محل نگهداری قاچاقچیان و مصرف کنندگان مواد مخدر می باشند و دارای شرایطی طاقت فرسا و غیر انسانی است.در این بند که چندین برابر ظرفیتش، زندانی جا داده اند و زندانیان بدلیل کمبود جا مجبورند که در راهروهای سرویسها و راه پله ها  استراحت کنند.در این مدت هاشمی رئیس فعلی زندان  ،بنائی و گرجی رئیس و معاون حفاظت و اطلاعات زندان، زندانیان هم سلولی او را احضار می کنند و با تهدید و تطمیع از آنها می خواهند که اورا از سلولهای خود بیرون کنند و در صورتی که آنها با آقای نیکبخت به درگیری فیزیکی بپردازند آنها را مورد عفو و بخشودگی قرار خواهند داد. هاشمی و گرجی از این طریق یک جنک روانی  وغیر انسانی را علیه این زندانی در بند به پیش می برند و او را تهدید به حذف فیزیکی کرده اند.

پس از 7 روز زندگی در آن اطاق مرا به سلول انفرادی انتقال نمودند. من علت آن را جویا شدم ودر جواب خویش پافشاری کردم ولی کسی جوابگو نبود. همین اصرار من در گرفتن پاسخ پاسداربندها را ناراحت می کند و باعث می گردد تا به من چشم بند زده،  دست بند از پشت زده و همچنین پا بند زده و در نقطۀ کوری  پاگرد در جایی که دوربین وجود نداشت با همان باطومهای خشک و پلاستیک فشرده به جان من افتادن .در بین زندانیان رسم است که زیر کتک و شکنجه هر کی صدایش در نیایید، از همه قوی تر است ولی من تا توانستم فریاد کشیدم:( نزنید، جنایتکاران،زنده باد آزادی ، مرک بر استبداد،نزنید، نزنید ) چرا باید درد شکنجه را با سکوت خود پنهان می کردم ؟ در اندرزگاه 1 اطاق عمومی ،پاگرد، حمام،توالت ، راهرو و تمام 40 سلول انفرادی آن مجهز به دوربین مادون قرمز بود، که وضع آن کاملا از وضع زندان جدا است و حتی زمانیکه برق های کل زندان می رود و حتی قبل از روشن شدن ژنراتور دوربین هاف میکرفون و بلندگوها همه کار می کنند.

بنابه گزارشات رسیده از زندان دستگرد اصفهان ،2 زندانی برای اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی این زندان منتقل شدند.

نامهای زندانیان که جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شدند آقای علی جمالوند 24 ساله و محمد جمالوند 26 ساله می باشد این 2 زندانی بیش از 2 سال است که در زندان دستگرد اصفهان در حبس بسر می برند.

بنابه گزارشات رسیده از زندان گوهردشت کرج، یکی از زندانیا ن که در سلولهای انفرادی بند 1 زندانی است در اثر شکنجه با کابل چشم این زندانی به شدت آسیب دیده است و بعضی از گزارشات تایید نشده حاکی از کور شدن این زندانی است.

این زندانی توسط فردی به نام خادم رئیس جدید این بند و بورزوئی پاسدار بند این بند بطور وحشیانه مورد شکنجه قرار گرفت و در اثر اصابت کردن کابل به یکی از چشمان این زندانی چشم  او بشدت آسیب دید و او را به بهداری زندان منتقل کردند. شاهدان عینی که این زندانی را در بهداری دیده اند چشم این زندان در آستانه کور شدن کامل قرار گرفته است.

خادم که رئیس حفاظت و اطلاعات زندان گوهرداشت بود به خاطر فساد اخلاقی و داشتن رابطه جنسی با یک زن زندانبان از سمت خویش برکنار شده و اخیرا او را به عنوان رئیس بند 1 این زندان منصوب شده است که سیاه چاله های انفرادی در آن تشکیل داده اند و تا به حال تعداد زیادی از زندانیان، زندانی در این شکنجه گاه  در اثر شکنجه دچار شکستگی اعضای مختلف بدنشان گردیده است .

آقای هود یازرلو پس از انتقال به بند 209 ساعاتی بعد به اطاق بازجوئی برده شد و توسط فردی بانام مستعار سید ساعتها اقدام به شکنجه های فیزیکی  او نمود. این فرد با برخورد درنده خویانه در بدو حضور آقای یازرلو در اطاق بازجوئی به سمت او یورش برد و او را بشدت مورد شکنجه قرار داد.سپس او را به سلولهای انفرادی انتقال دادند. روز بعد سید همراه با بازجوی دیگری بانام مستعار علوی آقای یازرلو را به اطاق بازجوئی بردند.سئوالاتی که در طی بازجوئی از ایشان می کردند عبارت بود از: چرا گروهی به کوهنوردی می روند؟ چرا با دوستانی که به کوهنوردی می رفتند فوتبال بازی می کردند؟ و چرا با خانواده هایی که اعضای خانواده شان توسط این رژیم اعدام شدند و از دوستان خانوادگی آنها هستند رفت و آمد داشته؟

بازجوئیهای آقای یازرلو در ساعات شب انجام می گرفت و بازجوییها توام با شکنجه های فیزیکی و روانی همراه بود.

من در این جا تنها قصد دارم تا این جنایت هولناک را بخاطر ملت عزیز ایران و شاید جهانیان بیاورم تا اینگونه در تاریخ ملتهای دنیا این جنایت ثبت گردد و همۀ ما هیچگاه فراموش نکنیم با چه حکومتی کریه المنظر و جنایتکاری روبرو هستیم

بنابه گزارشات رسیده از زندان گوهردشت کرج،آقای علیجان گرایی 50 ساله از زندانیان سیاسی دهۀ 60 و فرزندش محسن گرایی روز یکشنبه 16 تیر ماه توسط  رضا عارفی از بازجویان وزارت اطلاعات به سلولهای انفرادی بند سپاه زندان گوهردشت کرج که در کنترل بازجویان وزارت اطلاعات می باشد برده شدند. آنها به مدت 8 ساعت تحت بازجوئی عارفی بودند. عارفی آقای علیجان گرایی را در مقابل چشمان فرزندش  مورد ضرب وشتم و اهانت قرار داد و وقتی که محسن گرایی نسبت به این اعمال غیر انسانی که در حق پدرش روا داشته شده بود اعتراض کرد او را آماج ضربات وحشیانه خود قرار دادند. آقای علیجان گرایی و فرزندش محسن گرائی پس از شکنجه وحشیانه توسط رضا عارفی بازجوی وزارت اطلاعات به  نوید خدیوی رئیس حفاظت و اطلاعات زندان  تحویل داده شدند .خدیوی آقای گرایی و فرزندش را به سلولها انفرادی بند 1 زندان گوهرداشت انتقال داد.

شکنجه های که بازجویان وزارت اطلاعات علیه آقای حاج میرزائی بکار می بردند عبارت بود از شوک الکتریکی، شکنجه با کابل، با دست بند به مدت چند روزدر سلول انفرادی نگه داشتن، تهدید به شکنجه جنسی،تهدید به مبتلا کردن به بیماری ایدز و هیپاتیت و سایر شکنجه ها. بازجویان وزارت اطلاعات سعی داشتند که با شکنجه  فرهاد را وادار به اعترافات که خود مد نظر داشتند مانند سرقت اتومبیل، جعل اسناد،و داشتن اسلحه نمایند،که فرهاد با تحمل این شکنجه ها و شرایط طاقت فرسا حاضر به تن دادن به خواسته های بازجویان نشد.

از این رو ما جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندانهای ایران ضمن گرامیداشت یاد اکبر محمدی و اکبرها و عزت ابراهیم نژاد و عزتها که در بین یارانشان نیستند همۀ دانشجویان قهرمان ملی اسیر در استبداد مذهبی تا به تداوام قیام فرا می خوانیم تا در روز نزدیک آزادی شاهد جنبش مدنی آزادیخواهانۀ دانشجویان باشیم واز کلیۀ دانشجویان و ملت بزرگ ایران دعوت بعمل می آوریم تا بعد از ظهر روز 18 تیر ماه جهت گرامیداشت این روز بزرگ که نقطه عطفی در تاریخ مبارزات آزادیخواهان و دانشجویان ایران بر علیه ملایان جنایتکار می باشد در برابر دانشگاه تهران و دیگر دانشگاههای کشور حضور به هم رسانند و فریاد آزادی سر دهند.